Na een eerste autosportseizoen te hebben vervolledigd, krijg ik mijn eigen columns op een website in België. Ik ben vereerd en groet jullie allen bij deze! Dat eerste seizoen was er eentje met hoogtes en laagstes, maar ja, dat zal elk debuut wel zijn zeker? Op gebied van de éénzitterij liep het eventjes fout. Nooit gedacht dat zo'n maxi-kart een dergelijk maxi-budget moest ophoesten. Niettegenstaande dat alles hou ik zeer mooie herinneringen over aan mijn debuutseizoen 2005. Zo betekende het New Race Festival (en de daaraan verbonden leidersplaats in de Renault Stars Challenge) heel wat voor mij. Maar kort daarna wandelde ik als een ware toerist door de paddocks. Velen dachten dat dit feit me zou ontgoochelen, maar ze grepen het bij het verkeerde eind: voor mij was het enkel een aanmoediging om door te zetten, met het oog op de toekomst.
En die toekomst lag slechts enkele maanden verder van me weg. Tijdens de Legends Masters te Zolder, werd me de kans geboden om in de nationale serie aan te treden. De trainingen waren werkelijk zoekwerk, de kwalifs boden niks meer of niks minder. Maar eens op de stratgrid krijg je het ware 'koersgevoel' door je lijf, en dan slaan alle hersendata over. Ook bij mij. Die laatste race werd voor mij een ware overwinning op mezelf. En op de verzamelde tegenstand.
Het winterseizoen... Bwah, ik hou er niet van... We rijden immers geen meter! (behalve enkele kartwedstrijden). Ik kijk dan ook vol verwachting uit naar de start van het seizoen 2006. Of ik goede voornemens heb? Ja hoor. Ten eerste wil ik ophouden met m'n eigen kas op te vreten. Dat lijkt me vrij belangrijk. Maar ook goede schoolresultaten (iets minder leuk) en een goede lichamelijke conditie (een vereiste) lijken me noodzakelijk om op het asfalt te presteren.
2006... Mijn programma is nog niet helemaal rond. Maar wat betreft de Legends Cars teken ik alvast present dit jaar. Daarnaast ben ik ook op zoek naar de nodige budgetten om te kunnen aantreden in de Renault Formula 1.6. Mag ik hierbij ook besluiten met allen die me hierin steunen te danken, niet in het minst mijn 'papa', een ex-rijder... En bovenal ook dank aan mijn sponsors: zonder hen zou mijn autosportdroom nog steeds ver af zijn. Maar ook dank aan alle gepassioneerden van onze autosport, aan de zijlijn, want zonder hen was het rijden helemaal niet leuk.
Dat onze Vlamingen aandacht schenken aan een jonge Waalse meid, weet ik enkel te waarderen. Dus Vlaamse jongens: haal de spandoeken maar boven!
"Life is racing! Anything before or after is just... waiting!"
Bye!
Sarah.
