Column K. Jamers: Mijn nieuw liefde: een Ferrari uit de stal van BPO... -

De maandag na de Belcar Home race kwam er vanuit het kamps van BPO Racing een verrassend telefoontje. Er werd mij gevraagd of ik interesse had om op de Ferrari de BTCS race in Zolder te rijden, met oog om het verdere kampioenschap af te werken. Uiteraard twijfelde ik geen seconde om hierop in te gaan. Het feit dat we al maandag waren en dat de kwalificaties op diezelfde vrijdag al gereden werden betekende dat er geen tijd meer was om de wagen te testen.

Vrijdag, de dag van de kwalificaties kon ik haast niet wachten om te piste op te trekken! Er waren nog 2 vrije trainingen van 30 minuten voorzien. Het water stroomde over de piste maar ik had er het volste vertrouwen in! Het schakelsysteem werd mij grondig uitgelegd want ik had nog niet met een wagen gereden waarmee de versnellingen aan het stuur bediend worden. Ook heeft de wagen geen koppelingspedaal.

Ik trok de piste op en gaf mezelf enkele ronden de tijd om eerst het schakelen onder de knie te krijgen, dat zat er dadelijk in. Het was echt fun op die doornatte piste, ik naderde tot op 4 seconden van Moury, piloot van de andere Ferrari van het team. Dit stelde mij zeer tevreden. Ik reed een 20 tal minuten alvorens het stuur door te geven aan mijn teamgenoot Laurent Richard. Na enkele ronden ging deze van de baan in de eerste linkse, veroorzaakt door aquaplanning, waardoor de wagen vrij zwaar beschadigd werd en we niet tijdig klaar waren om de eerste kwalificatie te rijden.

Het deed wel even raar te weten dat ik onmiddellijk zou moeten instappen om al een kwalificatie te rijden. Ik kende de wagen helemaal nog niet en had alleen nog maar op een natte piste gereden. Ik nam mezelf dus voor om dit hele weekend als één grote training te aanschouwen en had dit ook zo doorgegeven aan het team. Ik wou vooral leren, veel leren. Alles verliep vlot, op enkele kleinigheden na. Na de crash was de uitlijning van de wagen nog niet optimaal, maar dit probleem werd voor de start van de eerste race nog opgelost.

In race één gingen we van start al allerlaatste ... ver weg, want we stonden aan het ingaan van de Jacky Ickx. We hadden dus een lange weg af te leggen. Laurent nam de start en gaf na een uur het stuur door. Ik kon beginnen aan een grote verkenningstocht want de piste lag er vrij vettig bij. Een haperende versnellingsbak gooide roet in het eten, maar na de race toch tevreden gezichten, geen schade gereden en ikzelf had het volste vertrouwen en begon het Italiaanse beestje onder de knie te krijgen.

In race twee mocht ik de start nemen. Een stilstaande start, alweer een nieuwe ervaring... De zon scheen en de piste lag er stralend bij! Ik ging als 24ste van start. Ik moest op zoek naar rem en schakelpunten. Ik had er een geweldige relais opzitten. Bij de pilotenwissel lagen we op een 12de plaats. Ik was meer dan tevreden. Verder dan een 1.41 kwam ik niet maar zelfs dit was zeker ok! Ik reed dezelfde rondetijden als mijn teamgenoot Laurent Richard wat me plezier deed. Ik dacht dat het verschil toch wel enkele seconden ging zijn maar dat was niet het geval, ik kon me snel aanpassen aan mijn nieuwe liefde, een Ferrari uit de stal van BPO.

Laurent zelf moest noodgedwongen 3 maal de pitlane opzoeken wegens elektronische problemen aan de versnellingsbak. Dit kostte ons uiteraard heel veel tijd en veel plaatsen. We vielen terug tot een 33ste plaats maar dat nam bij mezelf de vreugde niet weg. Ik ben zeer opgetogen over het team en de wagen. Mijn snelle aanpassing zorgde voor vele positieve reacties vanuit het team. Wat de toekomst brengt is nog een vraagteken. De gesprekken lopen maar er is nog niets definitief. Ik hou jullie zeker op de hoogte over eventuele beslissingen.

Bij deze wil ook even gebruik maken om het team van de techniekers van BPO Racing te bedanken voor hun vertrouwen en om de kans die ze mij gaven om deze ervaring mee te mogen maken. Mijn dank gaat uiteraard ook uit naar de sponsors en de mensen van Monroe die dit alles mogelijk maken.

Sportieve groeten,
Kelly Jamers