“Vijf punten tekort schieten en bovendien twee overwinningen meer halen dan de kampioen: ik zou er wel eens wakker kunnen van liggen,” gaf de Racing for Belgium-rijder toe. “Maar dat zal niet het geval zijn. Ik heb dit jaar twee grote fouten begaan en heb er de prijs voor betaald. Dat hoort bij het racen. Voor mij heeft de beste gewonnen.”
De beste, dat was Pierre-Yves Corthals, hoewel hij er tijdens het slotweekend niet in slaagde om zijn twee poles om te zetten in een overwinning. Hij moest zich tevreden stellen met twee ereplaatsen (tweede en derde).
“In de eerste wedstrijd moest ik op de natte kant van de piste vertrekken. Mijn wielen slipten door en Jacobs kon me passeren,” vertelde de Luikenaar. “Ik heb nog wel geprobeerd om hem te passeren in de remzone aan het eind van het rechte stuk, maar dat lukte niet. Van dan af verkoos geen risico’s meer te nemen, want buiten de rijlijn lag de omloop er nog nat en heel glad bij.”
Maar die zorgen waren niets vergeleken met wat Pilou overkwam toen hij Clio zijn op de pre-grid van de tweede race parkeerde, een wedstrijd die in de felle regen werd verreden. “Op het moment dat ik mijn rempedaal indrukte, moest ik vaststellen dat dat helemaal geen effect had. Ik ben in allerijl naar mijn vrachtwagen teruggekeerd om de remmen te ontluchten, maar het probleem was maar ten dele opgelost. De pedaalslag was maar twee centimeter lang. Toen we voor de opwarmronde vertrokken dacht ik dat alles verloren was. Van bij de start wisten Heydens en Jacobs me te passeren. Ik heb eerlijk gezegd niet geprobeerd om ze te volgen. Ik was al heel blij dat ik mijn derde plaats kon behouden, door te remmen op de motor en de versnellingsbak. Ik weet niet hoeveel keer ik mijn wielen geblokkeerd heb. Wat een stress! Dat was echt een zwaar seizoen, maar het resultaat is er toch. Ik ben kampioen. Ik mag nu beginnen dromen van een terugkeer op Europees niveau, in de Mégane Trophy.”
Michel Heydens, die zich met korte haren en gladde kin een nieuwe look had aangemeten, bekroonde met een derde en tweede plaats een proper en sportief weekend, hoewel twee foutjes in de eerste linkse hem ’s ochtends verhinderden de strijd aan te gaan met Corthals. In de tweede race, bij het vallen van de avond, ging hij even ploegmaat Jacobs voorbij, maar dat was eerder voor de fun en al snel schoof hij terug achter zijn kopman.
Eind goed, al goed dus voor de Renault Sport Clio Cup Elf, waarin de jonge Kevin Leest de juniortitel haalde en Patrick Perrin op het afsluitende podium werd geroepen om na 34 jaar zijn afscheid aan de autosport te vieren. De Fransman beëindigde zijn loopbaan met een mooie vierde plaats, omdat zijn schuiver in de slotfase door blunderende baancommissarissen werd teniet gedaan: zij stopten de race immers een ronde te vroeg. Gelukkig had dat voor de einduitslag geen gevolgen.
Race 1 : 1. Jacobs, 12 ronden in 21.51.698; 2. Corthals op 0.198; 3. Heydens op 10.698; 4. Van Roey op 11.047; 5. Dermont op 15.057; 6. Coekelbergs op 15.846; 7. Heroes op 21.245; 8. Dumarey (1ste Junior) op 23.393; 9. Jonckeere op 24.945; 10. Perrin (Fra) op 27.011
Race 2 : 1. Jacobs, 11 ronden in 21.28.677; 2. Heydens op 3.785; 3. Corthals op 18.103; 4. Perrin (Fra) op 21.198; 5. Heroes op 24.196; 6. Leest (1ste Junior) op 26.673; 7. Coekelbergs op 27.922; 8. Leybaert op 30.620; 9. Van Roey op 31.117; 10. Jonckheere op 34.838
Kampioenschap: 1. Corthals 215; 2. Jacobs 210; 3. Heroes 150; 4. Thiry 126; 5. Van Roey 120; 6. Dermont 116; 7. Heydens 106

